Boża Rodzicielka

Bóg wybrał Maryję nie tylko na Matkę Swego Syna, Zbawiciela świata, ale włączył Ją – zapytawszy o wyrażenie Jej woli przy Zwiastowaniu – w całe dzieło zbawcze tegoż Słowa Wcielonego. Jest więc nową Ewą, zjednoczoną z nowym Adamem, odradzającym ludzkość. Uczestniczy też czynnie w różnych momentach zbawienia poprzez wiarę, modlitwę, posłuszeństwo, cierpienie czy swoje macierzyńskie wstawiennictwo.

Jan Paweł II nie tylko wylicza przywileje Maryi w Jej relacji do Chrystusa, jako Dziewiczej Matki, pierwszej wśród odkupionych i pierwszej, która dostąpiła uwielbienia w chwale, ale przede wszystkim jako Tej, która została włączona na zawsze w dzieło zbawienia i uczestniczy w nim czynnie – chociaż w różny sposób – od momentu pierwszego wybrania.

(…) Boże Macierzyństwo – Wcielenie jest nie tylko podstawą wszystkich innych przywilejów i warunkiem do wypełnienia zadań Maryi w dziele zbawienia, ale dla Papieża jest także „udzieleniem się Boga całemu stworzeniu”. Jest to moment szczytowy oddania się Boga człowiekowi, a więc „jest to zarazem szczyt wśród całego obdarowania łaską w dziejach człowieka i kosmosu” (Redemptoris Mater, 9).

Liturgia nie zawaha się tu nazwać Maryję „Rodzicielką swego Stworzyciela”, a dla teologii Wcielenie jest wypełnieniem ponadobfitym obietnicy zbawienia danej ludziom po grzechu pierworodnym, jest pokonaniem szatana i grzechu, jest nadobfitowaniem łaski tam, gdzie obfitował grzech. Maryja „zostaje wprowadzona w samo centrum owej nieprzyjaźni, owego zmagania, jakie towarzyszy dziejom ludzkości na ziemi” (Redemptoris Mater, nr 11).

(…) Kościół rozpoczął swoje życie i swoją działalność w dniu Zielonych Świąt. Maryja jest obecna w wieczerniku, „trwa w modlitwie” z niewiastami i apostołami (por. Dz.Ap. 1,14). Jest też obecna przy poczęciu i narodzeniu Jezusa – Głowy tegoż Kościoła. To Ona łączy te dwa momenty: Nazaret i Wieczernik. W obydwu tych momentach nowe życie poczyna się za sprawą Ducha Św. (por. Redemptoris Mater, 24) (…) Jan Paweł II rozważając wydarzenia z Nazaretu i z Wieczernika nie waha się określić wiary Maryi jako heroiczną i uprzedzającą nawet apostolskie świadectwo Kościoła. (…) Nie mamy więc wątpliwości, że słusznie czyni Kościół, ile razy „ogląda się na Tę, co zrodziła Chrystusa” (KK 65), aby szukać Jej pomocy w rodzeniu dla Kościoła nowych wyznawców bądź też aby pogłębić wiarę samego Kościoła.

Fragment wykładu „Maryja w tajemnicy Chrystusa i Kościoła” [w:] „Maryja w nauczaniu Jana Pawła II i w życiu naszego Kościoła”, red. bp Paweł Socha, Gorzów Wlkp. 1989
2017-11-27T15:37:16+00:00 01 stycznia 2006|Varia|