„Jubileuszowy Rok Łaski” – Program duszpasterski na rok 2000

Program duszpasterski na Rok Jubileuszowy 2000 w Archidiecezji Przemyskiej (w łączności z listem pasterskim z dnia 29.XI.1999 r.)

 

Znaleźć kolejną okazję aby mówić o Chrystusie, to moment radości, uczynić coś dla Chrystusa to dać dowód życia motywowanego wiarą i miłością do Tego, który jest Panem historii, Pierworodnym wobec każdego stworzenia (Kol 1,15), Zbawicielem.

Taką okazją dla „przyjaciół Pana” – tych, którzy uwierzyli, stanie się kolejny rok pracy duszpasterskiej. W Kościele i naszej archidiecezji, rocznica urodzin kogoś bliskiego, to dzień spotkania, radości, modlitwy a nawet sposobność do złożenia daru. Czy może być ktoś bliższy nam niż Syn Boży, narodzony z Maryi, nasz Zbawiciel?


I. Kim jest Bóg Nowego Przymierza?

Emanuel – to znaczy „Bóg z nami”, oto wielka treść, mówiąca o bliskości Boga naszego, który koryguje wszelkie pojęcia o bóstwie dale-kim i strasznym, a uczy prawdy, że Bóg jest Ojcem. Ojcem Słowa Bożego i Ojcem naszym, bo to Słowo Wcielone, Jezus Chrystus, posyła nam Ducha Świętego, w którym możemy wołać: «Abba Ojcze!» (Rz 8,15).

O Bogu Ojcu często mówimy ludziom, dzieląc się ta prawdą zbawczą jak najlepszą nowiną, ale nasze osobiste wyznanie ojcostwa Bożego powinno nieustannie się ukonkretniać. Umysły i gorące serca przepełnione wiarą, znajdą najwłaściwsze sposoby, aby Rok Święty – 2000 „za-istniał” w nas samych i w naszym otoczeniu.

Namaszczenie Duchem Świętym, którego dostąpiliśmy podczas chrztu świętego, bierzmowania i kapłaństwa, uzdalnia nas do zrealizowania odpowiedzialności za uświęcenie świata i ludzi. Zachowanie wierności wybraniu i namaszczeniu Duchem – to pasjonująca perspektywa dla współczesnego człowieka wiary. Zwłaszcza, że piętrzą się trudności i ujawniają wyścigi potęg ateistycznych i materialistów praktycznych lansujących reklamy spłycające historyczną prawdę o narodzeniu Jezusa i nadprzyrodzonym powołaniu człowieka.

Zachowajmy wierność chrześcijańskiemu namaszczeniu i jako chrześcijanie ogłaszajmy Rok Łaski, czas odpuszczenia grzechów i kar, pomagajmy dostrzec miłosierdzie Boże, miłość i dobroć Zbawiciela w życiu i działaniu Kościoła.

II. Zadania Roku duszpasterskiego 2000

Warto zastanowić się nad tym czego Papież i Kościół oczekuje od nas w najbliższym czasie. Ojciec Święty niejako „wziął w swoje ręce” obchody Roku Jubileuszowego i wyłonił wiele inicjatyw, przedstawił propozycje. Będziemy je podejmować również w naszej archidiecezji.

Ponadto dobrze by było skoncentrować wysiłki na następujących sprawach:

♦ Dziękczynienie za Jezusa, Pana naszego i Zbawiciela powinno dominować w naszej postawie poprzez najbliższy rok. Niech się to uczucie, z obfitości serc, wylewa na zewnątrz w modlitwach prywatnych, wspólnych celebracjach i w wysiłkach, aby i inni odkryli Tego, który jest drogą i prawdą i życiem (J 14,6).

♦ Synod Archidiecezji Przemyskiej, który zakończył już swe prace, od dnia podpisania uchwał, czyli od 1 stycznia Roku Pańskiego 2000 powinien stać się narzędziem koncentracji naszej troski, czym żyje dziś Kościół – Oblubienica Pana i Boży Lud – któremu przewodzi Papież i biskupi, a któremu wszyscy z miłością służymy. Służyć można w różny sposób, a i odbiór tej posługi zależy od wielu uwarunkowań. Wytwarzanie atmosfery życzliwej wobec nauczania Kościoła jest jak spulchnianie roli przed zasiewem ziarna, konieczne aby wydała plon. Synod powinien pomóc w pogłębianiu związku z Kościołem II Soboru Watykańskiego, Kościołem trzeciego tysiąclecia i w ujednoliceniu naszego katolickiego i kościelnego myślenia oraz służby. Tematyka synodalnych uchwał jest bardzo bogata, dotyczy całości życia w archidiecezji.

Wśród zadań jakie wyznacza Synod warto podkreślić przynajmniej niektóre, może szczególnie istotne na najbliższy rok:

– odkrywać, że Kościół Diecezjalny jest drogą do przeżywania Kościoła Powszechnego, że to właśnie tu, w mojej diecezji i parafii żyje, uobecnia się, przemawia, uświęca się i cierpi cały Kościół. Tu decyduje się rozwój wiary, sukcesy misji, nadzieje na świętość powołań itd.;

– pogłębiać zrozumienie powołania kapłańskiego i zakonnego; ich celem jest troska o chwałę Bożą i zbawienie człowieka;

– pogłębiać zrozumienie powołania chrześcijańskiego płynącego z namaszczenia Duchem Świętym w sakramencie chrztu;

– podjąć wysiłek uświęcania świata, które staje się zadaniem wszystkich ochrzczonych i darem Bożym szczególnym na dzisiejsze trudne i chore czasy. Nie uleczymy ich ani naszą wiedzą, ani mądrością wieków, ale przygotowaniem na przyjęcie Tego, który pokonał grzech. Ciągle będziemy pytać: jak rozeznać szczególne pola zagrożeń laicyzacją i jakie podejmować środki zaradcze?

Od stycznia należy w parafialnych i dekanalnych zespołach rozpocząć konsultacje nad tekstem uchwał synodalnych (podczas kolędy będzie okazja do rozmów i promocji grup duszpasterskich oraz promocji prasy katolickiej) – obyśmy nie zmarnowali tego czasu „nawiedzenia”! Także konferencje dekanalne należy wykorzystać do omówienia tekstów uchwał synodalnych. Zespół redakcyjny i ja sam czekam na uwagi po tych pierwszych lekturach. Definitywny tekst uchwał będzie przekazany delegacjom wszystkich parafii podczas Milenijnych Uroczystości Jubileuszowych naszej Metropolii w Przemyślu w dniu 17 września 2000 r.

♦ Akcja Katolicka powinna pojawić się w pozostałych parafiach Archidiecezji. Jej praca nad formacją wiary oraz podejmowane inicjatywy w środowisku życia nie muszą być nadzwyczajne, ale niech będą konkretne, obliczone na sukces wewnętrzny, widziany i akceptowany przez Pana Boga, ale niekiedy „dostrzeżony” też przez ludzi stanie się on światłem w ciemnościach.

♦ Także praca Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży (jakże ważna jest młodzież w życiu naszych rodzin i parafii!) i innych grup i wspólnot modlitewnych i apostolskich niech w tym roku krzepnie w zapale apostolskim i przynosi owoce. Nie możecie wycofywać się na margines życia Kościoła, skoro jesteście w centrum jego nadziei!

♦ Przestrzegam natomiast, przed krążącymi tu i ówdzie głosicielami wizji, objawień czy udziwnionych form pobożnościowych. Ludzie czasami szukają niezwykłości wiary i nowych znaków. Nie zawsze są to znaki wiarygodne. Pasterze muszą roztropnie odróżnić prawdę od fałszu i chronić owce przed pokarmem zatrutym.

♦ Ludowy Uniwersytet Katolicki. W czterech parafiach archi-diecezji, (Maćkowice, Jarosław, Łańcut i Wzdów), pragniemy powołać w najbliższym roku Ludowy Uniwersytet Katolicki, którego celem jest stworzenie rolnikom okazji do poznania lub pogłębienia społecznej nauki Kościoła oraz katolickiej teologii. Rolnictwo przeżywa dziś w Europie poważne przemiany a nawet kryzysy. Trzeba pamiętać o związku rolników z Kościołem. Jest to kategoria ludzi po którą wyciągają się dziś nie zawsze czyste ręce. Utrata przywiązania rolnika do ziemi stałaby się zagrożeniem dla ducha narodu w naszej Ojczyźnie. Rolnicy po-winni wiec odczuć, że Kościołowi zależy na każdym człowieku, że jest im bliski szczególnie wtedy, gdy przeżywają niezrozumienie polityków i państw i że chce być z nimi, chociaż nie zawsze będzie mógł im pomóc.

Proszę księży proboszczów i katechetów o wyszukanie od 2 – 4 kandydatów zainteresowanych tą formą przygotowania do apostolstwa i pogłębienia znajomości nauki Kościoła, i przesłanie ich nazwisk do Kurii.

♦    Częste a nawet codzienne może być pozyskiwanie odpustu Roku Jubileuszowego w Kościołach stacyjnych lub przy odwiedzeniu chorego. Warunki zwyczajne stają się przy tej okazji drogą do uwielbienia Pana Boga i pracy nad sobą. Pozyskiwanie odpustu odnosi naszą myśl do prawd eschatologicznych, budzi odpowiedzialność za każdy czyn jako mający związek z życiem wiecznym. W ten sposób i w życiu codziennym znajdujemy nową motywację do powiązania go z wiarą.

Bardzo proszę o zwrócenie szczególnej uwagi na ten dar „otwarcie niebios”, którym można się również podzielić ze zmarłymi. I my niebawem będziemy oczekiwać pomocy Kościoła żyjącego na ziemi. Miłość wobec każdego cierpienia niech będzie motywem modlitwy za zmarłych.

♦    Zewnętrznym znakiem i pamiątką Wielkiego Jubileuszu Tysiąclecia będą solidne, artystycznie (miejmy nadzieję) wykonane drzwi do Bazyliki Archikatedralnej, które jako dar kapłanów i wiernych upamiętnią Rok 2000 od narodzenia Chrystusa.

♦ Można również pomyśleć o jakimś dziele w Waszych parafialnych kościołach upamiętniającym Rok Jubileuszowy. Niech to będzie rzecz godna, piękna i solidna (np. artystyczny witraż, rzeźbione umeblowanie zakrystii z datą i elementami sakralnymi etc.) Strzeżcie się jednakże w Waszych kościołach kiczu i tandety artystycznie bezwartościowej. Lepiej nieco poczekać, poszukać dobrego artysty – projektodawcy, a potem wykonawcy, aby nasz następca nie musiał usuwać lub chować przedmiotów odstraszających banalnością.

Drodzy Bracia Kapłani, oto kilka refleksji oraz propozycje zadań, które starajcie się podjąć w czasie najbliższego roku duszpasterskiego. Nie obciążą one w specjalny sposób Waszej normalnej, codziennej pracy, ale może nawet bardziej ją uczynią widzialną, abyśmy wspólnie uczcili Boga – Ojca naszego Pana i Zbawiciela i wspólnie szukali sposobów najskuteczniejszych w ukazywaniu ludziom dróg zbawienia. Przepowiadanie Słowa Bożego niech wiec zostanie poszerzone i otrzyma nową motywację w tym najbliższym roku kaznodziejskim i katechetycznym, a życie sakramentalne niech stanie się jeszcze intensywniejsze przez czyny umotywowane wiarą i doskonalone miłością.

Ten program duszpasterski i list adwentowy oraz kalendarz zajęć diecezjalnych niech zachęci duszpasterzy – prezbiterów do ułożenia programu pracy w parafii. Niech zapoznają się z nim także świeccy, zwłaszcza członkowie Akcji Katolickiej, grup synodalnych oraz wspólnot i ruchów katolickich, aby mogli lepiej współbrzmieć z Kościołem diecezjalnym w realizowaniu przynajmniej niektórych propozycji duszpasterskich z bogatego programu obchodów Roku Jubileuszowego zakreślonych przez Papieski Komitet Obchodów.

Całym sercem błogosławię na owocny trud.

Wasz Arcybiskup X Józef Michalik

2017-06-16T22:24:24+00:00 29 listopada 1999|Inne|