Komunikat na IV Światowy Dzień Chorych – 11 lutego 1996

Komunikat Metropolity Przemyskiego z dnia 9 lutego 1996 r.

 

Każdego roku w dniu 11 lutego Kościół obchodzi wspomnienie objawień Matki Bożej Niepokalanej św. Bernadecie Soubirous. Od 138 lat pielgrzymują miliony ludzi z całego świata do Lourdes, aby w massabielskiej sadzawce znaleźć zdrowie czy umocnienie w dźwiganiu krzyża choroby czy osamotnienia. Woda z cudownego źródła, która wytrysnęła na upamiętnienie objawienia się Niepokalanej Matki, niesie pocieszenie dla prawdziwie wierzących i ufających, a często pełne zdrowie duszy i ciała.

Idąc za wskazaniami Ojca Świętego, który dzień 11 lutego ustanowił Światowym Dniem Chorych, pragniemy w tym dniu szczególnie uczcić naszą Matkę, która stale objawia się jako potężna ręka Wszechmocy Bożej, jak też otoczyć ciepłem miłości naszych chorych mieszkających razem z nami oraz przebywających w szpitalach czy zakładach opieki społecznej. Jakże wielu spośród nich oczekuje na naszą pomoc, jakże wielu pragnie naszych odwiedzin, dobrego słowa, chwili obecności… Jesteśmy wszyscy dłużnikami chorych i cierpiących, w których odzwierciedla się oblicze ukrzyżowanego Chrystusa (Orędzie Jana Pawła II – 1996). Ich cierpienie i krzyż dopełnia dzieła zbawienia i odkupienia świata i człowieka (por. Kol. 1,24). Niech więc, w naszym kalendarzu zajęć i obowiązków ten dzień zaznaczy się dobrocią serca wobec wszystkich chorych i cierpiących. Niech Światowy Dzień Chorych będzie okazją do wyostrzenia naszej wrażliwości na cierpienie, solidarność z chorymi i wdzięczność wobec nich.

Chorych oraz przedstawicieli Służby Zdrowia zapraszam na diecezjalne obchody Dnia Chorego w dniu 11 lutego br., do Ośrodka Kultury i Formacji Chrześcijańskiej im. Anny Jenke w Jarosławiu (ul. Benedyktyńska 5, 37-500 Jarosław) na godz. 11.30 oraz do Sanoka-Fary, pw. Przemienienia Pańskiego (ul. Grzegorza 5, 38-500 Sanok) na godz. 12.30, a także w miarę możliwości do wzięcia tam udziału w modlitewnym czuwaniu w dniach 10 – 12 lutego br.

Chorym pozostającym w tym Dniu w rodzinnych parafiach, pomóżmy przeżyć ofiarę Mszy świętej, przyjąć Komunię świętą. Równocześnie zachęcam duszpasterzy, udzielając na to ogólnego pozwolenia (z obowiązkiem zachowania należnego szacunku dla Eucharystii), aby w domach chorych obłożnie co pewien czas odprawiali Mszę św. Można także zorganizować w naszych parafialnych świątyniach uroczyste udzielanie Sakramentu Chorych wraz z błogosławieństwem Najświętszym Sakramentem na sposób Lourdzki.

Starajmy się zainteresować dzieci i młodzież problemami chorych i ich otoczeniem. Byłaby to dobra okazja dla młodych do indywidualnych odwiedzin chorych w ich domach, w domach opieki społecznej, czy zorganizowania programu refleksyjno-modlitewnego dla chorych.

W szpitalach przygotujmy specjalne nabożeństwa poprzedzone nowenną do Matki Bożej – Uzdrowienia Chorych. Nadajmy temu dniowi charakter świąteczny zakończony zawierzeniem Matce Bożej wszystkich chorych, pracowników służby zdrowia i wszystkich posługujących chorym.

Zainteresujmy chorych Dziełem Duchowej Pomocy Powołaniom im. Czcigodnego Sługi Bożego Księdza Jana Balickiego, czy Adopcją Duchową Dzieci i Młodzieży osieroconej, pochodzących z małżeństw patologicznych i rodzin rozbitych czy przebywających w różnych placówkach opiekuńczo-wychowawczych. Modlitwa chorych połączona z ofiarowanym cierpieniem jest wielkim skarbem dla Kościoła i ma wielką moc wypraszania potrzebnych łask.

Pójdźmy za pasterskim wskazaniem Ojca Świętego, który prosi ofiarujcie wielkodusznie wasze cierpienie w komunii z cierpiącym Chrystusem i Maryją… Prosimy was wszystkich, którzy cierpicie, abyście nas wspierali. Właśnie Was, którzy jesteście słabi, prosimy, abyście stawali się źródłem mocy dla Kościoła i ludzkości. W straszliwym zmaganiu się pomiędzy siłami dobra i zła, którego widownią jest nasz współczesny świat – niech Wasze cierpienie w jedności z krzyżem Chrystusa przeważy… i wy pracownicy Służby Zdrowia – lekarze, farmaceuci, pielęgniarki, kapelani, zakonnice i zakonnicy, urzędnicy i wolontariusze – a zwłaszcza wy, kobiety, od najdawniejszych czasów oddające się pielęgnowaniu chorych i niesieniu im duchowego wsparcia, ożywiajcie i umacniajcie ducha wspólnoty między chorymi, członkami ich rodzin oraz we wspólnocie kościelnej. Towarzyszcie chorym i ich rodzinom starając się, by ci, którzy są poddani próbie, nigdy nie czuli się zepchnięci na margines. Dzięki temu doświadczeniu cierpienie stanie się dla każdego szkołą wielkodusznej ofiary… (Orędzie Jana Pawła II – 1996).

Z wdzięcznością myślę o tych wszystkich, którzy ofiarują swój czas ubogim i prowadzą kuchnie dla potrzebujących w wielu miastach Archidiecezji. Oczekuję, że w najbliższym czasie powstaną takie inicjatywy w kilku następnych ośrodkach!

Wszystkim duszpasterzom zatroskanym o chorych, samotnych i bezdomnych, Służbie Zdrowia, opiekunom ludzi cierpiących, a zwłaszcza chorym, którzy stanowią prawdziwy skarb Kościoła, z serca błogosławię.

X Józef Michalik Arcybiskup Metropolita Przemyski

2017-06-16T21:24:48+00:00 09 lutego 1996|Inne|