„Moc Kościoła płynie z Ducha Świętego i współdziałania ludzi”

List pasterki Metropolity Przemyskiego na Uroczystość Zesłania Ducha Świętego z dnia 23 maja 1999 r.

 

Drodzy Diecezjanie,

Zesłanie Ducha Świętego to dzień narodzin Kościoła. Duch Pocieszyciel sprawił, że apostołowie zostali ubogaceni dodatkową mocą i mądrością, wiedzą i miłością do Boga, którego poznali i doświadczyli dzięki Jezusowi. Duch Święty na zawsze pozostał w Kościele, ożywia go, nim kieruje i czyni skuteczną jego posługę.

Św. Paweł radzi nam przyjąć Kościół jako żywe ciało: wszystkie członki ciała, mimo iż są liczne stanowią jedno ciało… Wszyscyśmy bowiem w jednym duchu zostali ochrzczeni, aby stanowić jedno ciało… wszyscyśmy też zostali napojeni jednym duchem (por. 1 Kor 12,12). Odtąd dzięki pomocy Ducha Świętego możemy z całą szczerością wyznać, że „Jezus jest Panem”, a Bóg jest naszym Ojcem.

Kościół buduje się przez wiarę, miłość i przez różne zewnętrzne znaki. O niektórych z nich, chcę wam dzisiaj powiedzieć.

I.    Ponowna pielgrzymka Ojca Świętego i inauguracja pomnika Jana Pawła II w Krośnie

Z radością oczekujemy na kolejne odwiedziny Namiestnika Chrystusowego w naszej Ojczyźnie w dniach od 5 do 17 czerwca br. Jednocześnie z wielką wdzięcznością wspominamy historyczne, papieskie odwiedziny w naszej Archidiecezji 10 czerwca 1997 roku w Dukli i Krośnie. Ponownym przeżyciem tamtego spotkania, będzie krośnieńska uroczystość przy Krzyżu z ołtarza papieskiego. U stóp tego znaku zwycięstwa stanie spiżowy pomnik Ojca Świętego Jana Pawła II. Zapraszam zatem delegacje z wszystkich parafii, a zwłaszcza wiernych Podkarpacia, do Krosna na 20 czerwca 1999 roku. Podczas uroczystej Mszy świętej koncelebrowanej o godzinie 11.00, pod przewodnictwem Nuncjusza Apostolskiego, zostanie odsłonięty i poświęcony pomnik Papieża. Spiżowa postać Nauczyciela Narodów będzie nam przypominać nie tylko Jego pobyt na naszej ziemi ale i przesłanie, które do nas wówczas skierował. Autorem pomnika jest Siostra Służebniczka ze Starej Wsi.

Przygotowując się na czerwcowe spotkanie z Papieżem oraz do krośnieńskiej uroczystości, zapraszam do szczególnie intensywnej modlitwy za Ojca Świętego w naszych kościołach parafialnych.

II.    Kongres Ojców Archidiecezji Przemyskiej

Drugie bardzo ważne wydarzenie duszpasterskie to Kongres Ojców, który przeżywać będziemy 26 i 27 czerwca br. w Przemyślu. Zaprosiliśmy na te dni kilku znanych w Polsce prelegentów a także kopię cudownego obrazu św. Józefa z Kalisza, której będzie towarzyszył Biskup Kaliski. Jest to wydarzenie ogólnodiecezjalne, najważniejsze w tym roku duszpasterskim i ufam, że zjednoczy nas na wspólnej modlitwie przy cudownym obrazie, by wypraszać opiekę św. Józefa dla całego Kościoła i dla ojców naszych rodzin. Zapraszam zatem do Przemyśla w dniu 27 czerwca br., już od godziny 9.30, wszystkich ojców rodzin z naszej Archidiecezji, a zwłaszcza tych skupionych w różnych grupach parafialnych, stowarzyszeniach i wspólnotach katolickich, jak: Żywy Różaniec, Akcja Katolicka, zespoły Straży przy Grobie Pańskim, itp.

Mogą też przybyć kobiety, stanowiące przecież nierozłączną część rodziny. Obraz Kaliski właściwie przedstawia Świętą Rodzinę, nad którą pieczę sprawował Józef. Zawierzenie rodzin św. Józefowi, będzie częścią uroczystości.

Proszę Księży Dziekanów i Proboszczów, aby na obydwie uroczystości: krośnieńską i przemyską, zorganizowali delegacje z poszczególnych parafii. Zaś pobliskie rejony oczekiwane są w szczególnie licznych reprezentacjach, aby przez modlitwę wziąć na siebie odpowiedzialność za wiarę we wszystkich naszych rodzinach.

III.    Gotujemy się na Wielki Jubileusz Narodzenia Zbawiciela

Ojciec Święty w liście „Tertio millennio adveniente”, przygotowującym Wielki Jubileusz 2000 Narodzin naszego Zbawiciela, wzywa nas wszystkich do rachunku sumienia. Posłuszni wezwaniu Jana Pawła II, wnikajmy w nasze serca, aby w świetle Bożych Przykazań ocenić nasze postępowanie. Św. Piotr podpowiada nam skuteczny sposób działania: z łagodnością i bojaźnią [Bożą] zachowujcie czyste sumienie (1 P 3,16).

U progu roku 2000 warto postawić sobie pytanie o wiarę. Kiedyś w Jasnogórskich Ślubach Narodu obiecywaliśmy przenieść depozyt wiary Ojców w nowe Tysiąclecie. Dziś, kiedy ten czas przełomu wieków nadchodzi, zapytajmy siebie w jakim stanie ducha chcemy przekroczyć granicę Tysiącleci?

Pytajmy o naszą ufność Bogu. Dostrzegamy dookoła coraz więcej ludzi smutnych, załamanych, zniechęconych do podejmowania jakichkolwiek wysiłków. Czy przypadkiem nie zachowujemy się, jak Apostołowie podczas burzy, którzy zatrwożeni zapomnieli o obecności Chrystusa. Zwątpili, przestraszyli się… A przecież Zmartwychwstały Pan przypomina nam: Nie bójcie się! Jam zwyciężył świat! Również w dzisiejszej ewangelii słyszeliśmy o pokoju i o darze Ducha Świętego, którego zostawił nam Pan Jezus. Z Nim nawet niemożliwe stanie się realne!

Zapytajmy także o miłość. Najważniejsze przykazanie, to przykazanie miłości Boga i bliźniego. Nie tylko słowem je wyrażajmy, ale poprzez działanie na rzecz drugich.

Coraz więcej jest ludzi, którzy wskutek przeprowadzanych reform utracili pracę. Warto się zastanowić, czy są jakieś sposoby na pomnożenie miejsc pracy? Konieczny jest też wysiłek nad pogłębieniem etyki pracy, aby wzrosła solidność i uczciwość kontraktów pracowniczych, ale i jakość samej wykonywanej pracy. Pewnie będzie rosnąć bezrobocie, stając się szczególnie groźne dla rodzin oraz ludzi młodych. Trzeba pomyśleć o potrzebie pomocy im przez organizowanie miejsc pracy, wspomaganie ich nie tylko poprzez materialny zasiłek, ale przez szukanie bardziej trwałych rozwiązań. Przede wszystkim należy uruchamiać pomysłowość samych bezrobotnych i pomóc im w tworzeniu warsztatów pracy.

Szczególną rolę do spełnienia będą tu miały samorządy lokalne. Godnym zalecenia jest tworzenie fundacji wspomagających rodziny wielodzietne, pomaganie biednym a zdolnym dzieciom w zdobyciu wykształcenia i przygotowaniu do dorosłego życia.

Pytajmy siebie szczerze o miłość miłosierną. Nie może być ona naiwna, ale owocująca czynami dobroci i roztropności dalekowzrocznej. Chrystus Pan, kiedy przyjdzie na końcu czasów jako Sędzia, będzie nas pytał o udzieloną Mu, w drugim człowieku, pomoc: byłem głodny…, spragniony…, nagi… (por. Mt 25). Pomyślmy co wówczas odpowiemy?

IV. Nowi kapłani

Na zakończenie chcę się podzielić z Wami, Drodzy Diecezjanie, radosną wiadomością, że w dniu dzisiejszym w Bazylice Archikatedralnej w Przemyślu, wyświęcę 24 nowych kapłanów, których całym sercem witamy w naszej rodzinie diecezjalnej. We wszystkich kościołach parafialnych pomódlmy się dzisiaj o to, aby stawali się, dzień po dniu, coraz skuteczniejszymi sługami Słowa Bożego i Sakramentów. Gorącością młodych serc niech kochają Jezusa a w szacunku i miłości, niech coraz głębiej starają się służyć ludziom. Chorych, samotnych i młodzież proszę o szczerą modlitwę o nowe, godne powołania kapłańskie, zakonne i misyjne oraz za tych, którzy w tym roku mają podjąć decyzję o wstąpieniu do Seminarium Duchownego.

Oczekując na spotkanie w Krośnie i Przemyślu, wszystkich Was, Bracia i Siostry, całym sercem polecam Najświętszej Maryi Pannie w tym Jej miesiącu, a na życie z wiary błogosławię.

Wasz Arcybiskup X Józef Michalik

2017-06-16T22:20:58+00:00 23 maja 1999|List pasterski|