„Słowo na miesiąc sierpień 1997 r. – miesiąc trzeźwości”

Słowo pasterskie Metropolity Przemyskiego z dnia 13 lipca 1997 roku.

1.    Wstęp:

W roku bieżącym mija 80 lat od objawień Matki Bożej w Fatimie. Orędzie, które przekazała Matka Boża trojgu dzieciom streszcza się w wezwaniu: Pokutujcie i czyńcie dobrze oraz módlcie się za grzeszników. Wezwanie do pokuty jest pierwszym wezwaniem Ewangelii. Pokutować to nawracać się, zmienić styl życia i myślenia. Idąc za tym wezwaniem Kościół w Polsce od wielu już lat proponuje konkretny czyn pokutny, który podjęty z wiarą przynosi owoce nawrócenia. Czynem pokutnym jest powstrzymanie się od używania napojów alkoholowych w miesiącu sierpniu.

2.    Dlaczego pokuta w sierpniu?

Doświadczanie historii naszego Narodu każe nam uznać ten miesiąc za czas szczególny. Oto bowiem w sierpniu święcimy wiele maryjnych świąt: Matki Bożej Anielskiej 2.08, Uroczystość Wniebowzięcia NMP 15.08, Matki Bożej Częstochowskiej 26.08. W tym miesiącu wielu katolików pielgrzymuje do sanktuariów maryjnych. Sierpień w naszej najnowszej historii jest miesiącem wielu ofiarnych zrywów narodu w obronie Ojczyzny, okupionych wielkimi ofiarami złożonej daniny życia. Z wdzięcznością wobec Matki Najświętszej wspominamy zwycięstwo pod Warszawą w 1920 roku nad Armią Bolszewicką, czy patriotycznych sił narodu w 1944 r. w Powstaniu Warszawskim, wielki bezkrwawy zryw Solidarności roku 1980, który przyniósł początek wyzwolenia narodów Europy środkowej i wschodniej. Dla uczczenia tych pięknych rocznic, dla podkreślenia wdzięczności tysiącom ofiarnych Polaków, którzy z miłości ku Bogu i Ojczyźnie oddali swoje życie, chcemy dobrowolnie złożyć niewielką ofiarę, abstynencję od używania alkoholu w sierpniu. Do takich czynów zachęcamy ludzi wiary, miłujących Boga i Ojczyznę. Ten niewielki czyn abstynencji może stać się bardzo wielkim w oczach Boga, a jeśli będzie podjęty z miłością, może zrodzić nową miłość i wyzwolenie. Dobrowolna ofiara podjęta na wzór Jezusa, który życie oddał za nas, i złączona z Jego ofiarą przyczyni się do powstania nowej kultury ludzi trzeźwych i wolnych.

3.    Dlaczego abstynencja od alkoholu?

W dzisiejszej dobie w Ojczyźnie naszej zagrożenie pijaństwem i płynące z niego złe czyny jest bardzo duże i podważa egzystencję narodu. Ludzie zniewoleni alkoholem, to zagrożony pokój i radość tysięcy rodzin, przekreślone szczęście dzieci i młodzieży, demoralizacja, bieda, zmarnowane talenty i zdolności, oto tylko niektóre nieszczęścia, które niesie alkoholizm i pijaństwo, jeszcze większym złem jest utrata godności dzieci Bożych, groźba potępienia wiecznego. Pismo Święte przestrzega: Nie łudźcie się, pijacy nie wejdą do Królestwa niebieskiego (1 Kor 6, 9-10). Ofiara abstynencji przynajmniej okresowa, miesięczna prowadzi do odkrycia wartości duchowych, nadprzyrodzonych, wyprasza u Boga nowe łaski, daje przykład trzeźwości i opanowania. Jest ogromnym dobrem w tzw. samowychowaniu, gdzie człowiek uczy się panować nad sobą. W wielu wypadkach prowadzi ona do całkowitej abstynencji w dalszym życiu.

4.    Co mamy czynić jako katolicy i Polacy?

Przede wszystkim podejmijmy post od alkoholu, to znaczy sami nie pijmy alkoholu w tym miesiącu pod żadną postacią. Nie wydawajmy pieniędzy na alkohol, nikogo nie częstujmy alkoholem. Spróbujmy urządzać w tym miesiącu wyłącznie bezalkoholowe przyjęcia czy to z okazji wesel, chrztów lub imienin czy urodzin. Będzie to przykład nowej kultury trzeźwości, dowód charakteru mocnego, ukazującego, że potrafimy bawić się bez alkoholu.

Spróbujmy pomóc ludziom uzależnionym od alkoholu, pierwszą pomocą będzie nasza abstynencja podjęta z miłości do ludzi zniewolonych, aby Bóg dał im łaskę powstania z nałogu. Zaprośmy tych ludzi do różnych grup apostolskich jak: Krucjata Wyzwolenia Człowieka, Anonimowi Alkoholicy, Akcja Katolicka, Ruch Domowego Kościoła, rekolekcje zamknięte itp.

Podejmijmy również wielką modlitwę, o którą tak bardzo prosiła Matka Boża z Fatimy: Odmawiajcie różaniec! Odmawiajmy go indywidualnie, w rodzinach wspólnotowo, w Różach Żywego Różańca.

Przez udział w pielgrzymkach do sanktuariów maryjnych ofiarujmy nasz trud, modlitwę w intencji wyzwolenia ludzi zniewolonych alkoholem. Nie przykładajmy sami ręki w jakikolwiek sposób do rozpijania drugich, nie handlujmy alkoholem, nie dawajmy alkoholu jako prezentu, bo może się on stać nieszczęściem dla obdarowanego.

5.    Zachęta końcowa

Słyszymy słowa św. Pawła Apostoła: Zachęcam was, abyście postępowali w sposób godny powołania. Postępować godnie to postępować w sposób trzeźwy, ofiarny, wolny od alkoholu w miesiącu sierpniu i całym życiu…

Zwróćmy też szczególną uwagę na dzieci z rodzin dotkniętych nieszczęściem alkoholowym – one tam znoszą naprawdę wielkie, bolesne upokorzenia. Proszę o serce dla nich.

Matce Najświętszej i św. Józefowi polecam Was wszystkich, drodzy Bracia i Siostry, a w tym miesiącu wakacji i odpoczynku dla jednych, a ciężkiej pracy dla innych życzę wsparcia łaską Pana Jezusa.

Wasz Arcybiskup X Józef Michalik

2017-06-16T21:43:00+00:00 13 lipca 1997|List pasterski|