Świąteczne słowo Biskupa

„Zwiastuję wam radość wielką…
dziś narodził się wam Zbawiciel” (Łk 2, 10).

Czytelnicy
Przychodzę dzisiaj do Was, na te święta Bożego Narodzenia, ze słowem zamyślenia i refleksji, z życzeniami.

Doczekaliśmy oto nowych, radosnych świąt Bożego Narodzenia, niebawem rozpoczniemy następny ofiarowany nam przez Stwórcę rok.

Do stołu wigilijnego znowu zasiądziemy bogatsi o doświadczenia minionego czasu. – Jakież to będą spotkania?

Przy niejednym stole przybędzie uczestników, bo narodził się nowy człowiek – powiększyła się rodzina, przybyło przyjaciół. Będą też pewnie domy i serca zranione odejściem kogoś z najbliższych. Tę bolesną lukę i chłodną pustkę trzeba wypełnić wiarą, bo tylko Bóg, Jego Osoba może ukazać nowy sens sprawom i wydarzeniom, na które nie mamy wpływu, które są dla nas po prostu nieprzekraczalne.

W ubiegłym roku bardzo wiele dokonało się w świecie, w Europie i w Polsce. Dokona się jeszcze więcej, bo niezmierzona jest Boża miłość i miłosierdzie nad światem i człowiekiem, bo uświęcił go swoją obecnością i przyjęciem ciała ludzkiego Boży Syn zrodzony z Dziewicy Maryi. Radujmy się przeto z przyjścia i obecności Zbawiciela!

Wdzięcznym sercem śpiewajmy kolędy, dziękując za tajemnicę upokorzenia Syna Bożego w stajni w Betlejem i za zwycięską ucieczkę przed Herodem.

Podziękujmy też Bożej Opatrzności za odzyskiwaną wolność, ale też za ferment ataków na Kościół w naszej Ojczyźnie, a również za ujawnione odważne postawy młodzieży i dorosłych, dzięki którym zakwestionowano prawo do zabijania poczętych dzieci i przywrócono religię do szkół.

Dziękuję przy tej okazji moim Drogim Kapłanom, którzy bez wahania wzięli na siebie nowy trud reorganizacji nauczania wiary, co czynią bez żadnego ludzkiego wynagrodzenia, pisząc w ten sposób nową, piękną kartę historii Kościoła na naszej ziemi.

Proszę rodziców i wszystkich moich diecezjan, poszukajcie okazji, aby w ten świąteczny czas podziękować księżom za ich pracę w katechizacji i tylu innych sektorach duszpasterskiej posługi. Szczególnie godnym znakiem wdzięczności w tej sprawie jest Msza św. i modlitwa.

Dziękuję rzeszy nauczycieli, którzy w szkole przyjęli ze staropolską kulturą moich kapłanów, katechetów i katechetki. Odtąd starajcie się pomagać sobie wzajemnie w formowaniu umysłów i sumień ludzi młodych, z których mają wyrosnąć nowe powołania kapłańskie, a także nowi, lepsi i wierniejsi Bogu niż my, Polacy. Polacy żyjący wiarą na każdą sytuację i na każdy dzień.

Tajemnica Bożego Narodzenia ukazuje nam wydarzenia niezwykle ważne dla zrozumienia samego człowieka, każdego człowieka. Trzeba jednak głębokiej wiary, aby zobaczyć głębię Bożego zaangażowania w sprawy ludzkie i to poprzez znak dany nam w Betlejem: „znajdziecie Niemowlę złożone w żłobie” (Łk 2, 12). Tylko wiara pozwala pojąć, że to odrzucone z miasta ludzi Niemowlę, jest znakiem Bożej miłości, jest samą Bożą Miłością.

Przeżywając te święta, próbujmy pogłębić wiarę, uczyć się wiary nieustannie, aby w modlitwie odczuć, a w znakach zauważyć, działanie Boga. Trzeba też uczyć się z wiarą patrzeć na drugiego człowieka jako na obraz Boży, a także uczyć się patrzeć na siebie dla nieustannego spotykania Boga w swoim sumieniu, w głębi samego siebie. Na ile trudna, na tyle pasjonująca to przygoda.

I oto takie właśnie są moje, z prostej wiary płynące, życzenia – ojcowskie i braterskie, bardzo gorące: życzę każdemu z Was, moi Drodzy Diecezjanie, wielkiego daru wiary żywej aż do odczuwalnej obecności Boga w życiu, aż do radości niewymownej osobistego spotkania z Jezusem już tu na ziemi przez miłość prowadzącą do zjednoczenia z Nim.

Wątpiących i uwikłanych, oddalonych i wewnętrznie rozdartych, samotnych i cierpiących, polecam Matce Najświętszej, rodzącej Emmanuela – Boga z nami, który jedynie dać może „pokój ludziom dobrej woli”.

A dodatkowo Redakcji i Czytelnikom naszych „Aspektów” życzę, aby jeszcze więcej pokochali to pismo, stawali się wobec niego jeszcze bardziej wymagający i w ten sposób przynosili owoc obfity pogłębienia wiary i wzrostu w miłości do Kościoła, w którym wszyscy idziemy do zbawienia.

Z opłatkiem, modlitwą i błogosławieństwem

Wasz Biskup
+ Józef Michalik

2017-12-17T15:27:35+00:00 17 grudnia 1990|Artykuł|