Wieczerza wigilijna

Wieczerzę rozpoczynamy, gdy ukaże się pierwsza gwiazdka na niebie.

– W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.
– Amen.

Ojciec rodziny zapala świecę, mówiąc: Światło Chrystusa.
Wszyscy zgromadzeni odpowiadają: Bogu niech będą dzięki.

Można odmówić modlitwę Anioł Pański, po czym jeden z uczestników odczytuje słowa Ewangelii według Św. Łukasza 2, 1-20.

W owym czasie wyszło rozporządzenie Cezara Augusta, żeby przeprowadzić spis ludności w całym państwie. Pierwszy ten spis odbył się wówczas, gdy wielkorządcą Syrii był Kwiryniusz. Wybierali się więc wszyscy, aby się dać zapisać, każdy do swego miasta. Udał się także Józef z Galilei, z miasta Nazaret, do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem, ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida, żeby się dać zapisać z poślubioną sobie Maryją, która była brzemienna. Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie.

W tej samej okolicy przebywali w polu pasterze i trzymali straż nocną nad swoją trzodą. Naraz stanął przy nich anioł Pański i chwała Pańska zewsząd ich oświeciła, tak że bardzo się przestraszyli. Lecz anioł rzekł do nich: «Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu: dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan. A to będzie znakiem dla was: Znajdziecie Niemowlę, owinięte w pieluszki i leżące w żłobie». I nagle przyłączyło się do anioła mnóstwo zastępów niebieskich, które wielbiły Boga słowami: «Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom Jego upodobania». Gdy aniołowie odeszli od nich do nieba, pasterze mówili nawzajem do siebie: «Pójdźmy do Betlejem i zobaczmy, co się tam zdarzyło i o czym nam Pan oznajmił». Udali się też z pośpiechem i znaleźli Maryję, Józefa i Niemowlę, leżące w żłobie. Gdy Je ujrzeli, opowiedzieli o tym, co im zostało objawione o tym Dziecięciu. A wszyscy, którzy to słyszeli, dziwili się temu, co im pasterze opowiadali. Lecz Maryja zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu. A pasterze wrócili, wielbiąc i wysławiając Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli, jak im to było powiedziane.

Po odczytaniu Ewangelii ojciec rodziny mówi:
Chrystus Pan dziś przypomina nam swoje przyjście na ziemię. Bóg stał się człowiekiem, przyszedł, by nas zjednoczyć z Ojcem w niebie oraz zjednoczyć nas ludzi w swojej miłości. Zanim weźmiemy w ręce opłatek i połamiemy się ze sobą, i z tymi którzy nam opłatek posłali, obejmijmy modlitwą wszystkich, których chcemy dziś wspominać i być z nimi w jedności.

Jeden z uczestników wieczerzy odczytuje wezwania, po każdym z nich wszyscy odpowiadają: Wysłuchaj nas Panie.

Ojca Świętego, który pragnie zasiąść dziś w każdej rodzinie przy wigilijnym stole i połamać się opłatkiem, obdarz wszelkimi łaskami, jakie są potrzebne Głowie Kościoła. // Wysłuchaj nas Panie

Naszym kapłanom, siostrom zakonnym, którzy trudzą się, by nas prowadzić drogami zbawienia udziel łaski i błogosławieństwa // Wysłuchaj nas Panie

Wszystkich naszych krewnych i przyjaciół, którzy przesłali nam życzenia obdarz Swoją radością // Wysłuchaj nas Panie

Obdarz pokojem tej nocy także naszych sąsiadów, przyjaciół i znajomych // Wysłuchaj nas Panie

Wszystkich opuszczonych, samotnych, chorych, biednych i głodnych na całym świecie pociesz i umacniaj Dobrą Nowiną tej świętej nocy // Wysłuchaj nas Panie

Naszych zmarłych (można wymienić imiona) obdarz szczęściem i światłem Twej chwały // Wysłuchaj nas Panie

Wspólnie modlimy się: Wieczne odpoczywanie racz im dać Panie, a światłość wiekuista niechaj im świeci.

Ojciec rodziny bierze talerz z opłatkiem i mówi:
Boże, Ty sprawiłeś, że ta święta noc zajaśniała blaskiem prawdziwej światłości Twojego Syna. Spraw, abyśmy jaśnieli blaskiem Twojej światłości. Pobłogosław nas i te opłatki, którymi będziemy się dzielić zwyczajem naszych ojców i naucz nas dzielić się chlebem i miłością z każdym człowiekiem. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Następnie ojciec podaje każdemu na talerzu opłatek, zaczynając od najstarszych, po czym następuje dzielnie się opłatkiem i składanie sobie życzeń.

Po wieczerzy wigilijnej, śpiewamy kolędy, oczekując na Pasterkę.

 

Na podst.: „Rytuał Rodzinny”, bp Józef Wysocki, Włocławek 2000.
2017-12-21T22:09:04+00:00 21 grudnia 2017|Miscelanea|