„Wszystko zaś to pochodzi od Boga, który pojednał nas z sobą przez Chrystusa i zlecił nam posługę jednania”

List Pasterski Metropolity Przemyskiego z dnia 18 czerwca 2000 r.

Wszystko zaś to pochodzi od Boga,

który pojednał nas z sobą przez Chrystusa

i zlecił nam posługę jednania

(2 Kor 5-18)

Drodzy Bracia i Siostry,

Rok Jubileuszowy, który przeżywamy, Pan Bóg każdego dnia napełnia swoją treścią. Zwróćcie na to uwagę i pomyślcie, w jaki sposób rozpoznać mowę Pana i odpowiedzieć na nią.

Na początek przyjmijcie dzisiaj ode mnie słowo przestrogi i zachęty. Przestrogi przed zbyt subiektywnym rozumieniem spraw związanych z wiarą i sumieniem, które jest świątynią Boga. Tu Go spotykamy, tu powinniśmy usłyszeć Jego głos.

Bywa, że człowiek płonie wiarą i wtedy możliwe są cuda uzdrowienia, a nawet wskrzeszenia zmarłego, jak to stało się z dwunastoletnią córką Jaira. Ale nietrudno jest też dziś zwątpić w moc Jezusa, patrząc jak bezkarnie panoszy się tyle zła. Pan Jezus zachęca: nie bój się, tylko wierz (Mk 5,36). To z powodu braku wiary nie mógł zdziałać żadnego cudu w Nazarecie i poszedł do innych miejscowości, ale nie przestał nauczać i formować sumień. (Mk 6,6).

W Świętym Roku Jubileuszowym jawi się jako szczególnie ważne zadanie likwidowanie podziałów w Kościele i między ludźmi. Przypominam sobie i wszystkim, że chrześcijanin to człowiek stałego nawracania się. Zachęcam przeto do codziennego pogłębiania wiary, przez nawrócenie i modlitwę, lekturę katolickiej książki czy prasy, dobry czyn lub pielgrzymkę do kościoła Jubileuszowego.

1.  Posługa jednania

Jan Paweł II napisał encyklikę o działalności ekumenicznej zaczynającą się od słów modlitwy Jezusowej: Aby byli jedno. Chciałbym przekazać kilka myśli z nauczania papieskiego na ten temat.

Troska o jedność jest powinnością wynikającą bezpośrednio z wierności Chrystusowi, Pasterzowi Kościoła. Chrystus wzywa wszystkich swoich uczniów do jedności. Wierzący w Chrystusa nie mogą pozostać podzieleni. Podziały wśród chrześcijan dziwią, a niekiedy i gorszą ludzi.

Warto pamiętać, o czym uczy II Sobór Watykański, że poza Kościołem katolickim, w innych wspólnotach znajdują się także pierwiastki uświęcenia i prawdy. Wiele z nich przyjmuje Pismo święte jako normę wiary i etyki, mają chrzest, wiarę w Boga, w Jezusa Chrystusa, modlą się do Ducha Świętego, a niekiedy nawet do Bogarodzicy, wiele ma kapłanów pochodzenia apostolskiego i Świętą Eucharystię. W wyjątkowych sytuacjach można wzajemnie skorzystać z Sakramentów, bez konieczności zmiany własnego wyznania.

Od wielu lat trwa dialog ekumeniczny między teologami Kościołów oraz wyznań. Ostatnio uradowaliśmy się, że pogłębiono zrozumienie usprawiedliwienia i podpisano odpowiednie dokumenty między Kościołem katolickim i Wspólnotami protestanckimi. Pozwoli to na wyjaśnienie tego, co łączy i tego co budzi wzajemne uprzedzenia.

W dialogu nie chodzi o rezygnację z własnych przekonań albo zamazywanie prawdy objawionej, bo kompromis w sprawach wiary sprzeciwia się Bogu, Który jest Prawdą, ale o lepsze wzajemne poznanie na drodze do jedności.

Także w naszym środowisku możemy spotkać ludzi innych wyznań. Starajmy się uszanować ich przekonania, zachować pokój i zgodę, zaprosić nawet do wspólnej modlitwy (co ułatwi rozpoznanie prawdziwych chrześcijan od agresywnych sekt).

Na podkreślenie zasługuje fakt, że katolicy – jak wszyscy ludzie na całym świecie – nie pytają o wyznanie, ilekroć trzeba pomóc biednemu. Dlatego CARITAS, fundacje i stowarzyszenia katolickie pomagając potrzebującym, nie pytają ich o wyznanie, czy religię.
Wśród dzieł miłosierdzia najważniejszym jest jednanie ludzi z Bogiem oraz między sobą. Staje się ono pięknym zadaniem siewców pokoju, zrozumienia i nowej kultury współżycia.

Św. Cyprian (f 258) w komentarzu do Modlitwy Pańskiej tłumaczył, że Pan Bóg nie przyjmuje ofiary od tego, kto trwa w niezgodzie, ale raczej każe mu odejść od ołtarza i pojednać się z bratem. Największa ofiara jaką możemy złożyć Bogu, to pokój i braterska zgoda między nami, to lud zgromadzony przez jedność Ojca, Syna i Ducha Świętego.

Tak oto widzimy, że nie ma prawdziwego ekumenizmu, nie ma prawdziwego dialogu bez gotowości przebaczenia i pojednania, bez wspólnej modlitwy i wewnętrznej przemiany, bez nawrócenia osobistego i społecznego.

Jedność z Bogiem, zaproszenie do jedności z Trójcą Świętą – jakże to pasjonujący temat dla człowieka wiary! Można by o tym długo mówić, ale raczej trzeba się modlić o łaskę czystego i pokornego serca, gotowego na pełnienie woli Bożej.

2.   Jubileuszowa uroczystość okazją formacji wiary

Konferencja Episkopatu ułożyła tematyczny program przeżywania Wielkiego Jubileuszu dla poszczególnych metropolii w Polsce, aby w Roku Świętym nie zabrakło okazji do pojednania, przeproszenia za grzechy i odświeżenia motywacji życia według wskazań Ewangelii, w oparciu o nauczanie papieskie. Taka uroczystość będzie miała miejsce w Przemyślu w dniach 14-17 września br. Wyznaczony dla nas temat jest bardzo ciekawy: Posługa jednania i dialog w prawdzie.

Zapraszam więc diecezjan i sąsiadów na wspólne świętowanie Jubileuszu. W dniu 14 września (czwartek) będzie z nami Ksiądz Prymas Kardynał Józef Glemp, aby otworzyć sympozja naukowe w Krośnie i w Przemyślu. Po południu spotka się w Archikatedrze Przemyskiej z przedstawicielami samorządów, pochodzącymi z wszystkich gmin Archidiecezji i wygłosi do nich homilię podczas Mszy św. o godzinie 17.00 oraz poświęci nowe drzwi Bazyliki.

W sobotę 16 września Biskupi Goście wezmą udział w uroczystościach organizowanych w poszczególnych kościołach jubileuszowych Archidiecezji.

Uroczystościom centralnym w Przemyślu, w niedzielę 17 września, będzie przewodniczył Kardynał Franciszek Macharski. Ten dzień to szczególnie ważna promocja naszej pracy ewangelizacyjnej na przyszłe lata w oparciu o dokumenty zakończonego Synodu Archidiecezji Przemyskiej.

Gorąco zapraszam do Przemyśla wszystkich wiernych i Kapłanów, których proszę o zorganizowanie przyjazdu grup parafialnych. Z każdej parafii oczekuję delegatów do odebrania księgi uchwał synodalnych. Również młodzież z ruchów i stowarzyszeń katolickich oczekiwana jest na tym spotkaniu.

3.   Inicjatywy jubileuszowe

Drodzy Bracia i Siostry, ten list i tak już się przedłuża, ale mam jeszcze kilka ważnych spraw do przedstawienia.

Na zakończenie roku szkolnego dziękuję serdecznie katechetom, nauczycielom i dyrektorom szkół za troskę o wykształcenie, wychowanie oraz formację dzieci i młodzieży. Niech nie zabraknie gotowości pomocy w wakacyjnym organizowaniu odpoczynku, niedzielnej Mszy świętej, a także rekolekcji dziecięcych i młodzieżowych. Wypróbowane i sprawdzone formy proponuje oazowy ruch Światło-Życie, RAM oraz stowarzyszenia katolickie, jak KSM, czy harcerstwo.

Od października br. rozpoczyna pracę formacyjną Ludowy Uniwersytet Katolicki Archidiecezji Przemyskiej z punktami wykładowymi w Jarosławiu, Łańcucie, Maćkowicach i Wzdowie. Księży proboszczów proszę o wydelegowanie uczestników do pracy nad pogłębieniem znajomości wiary i nauki społecznej Kościoła, poznawania historii i kultury własnego środowiska, pogłębiania wiedzy rolniczej oraz umiejętności gospodarowania w zmieniających się warunkach.

Wiem o wielu znaczących i pięknych sposobach upamiętnienia Roku Jubileuszowego w naszej Archidiecezji. Jedną z nich jest ofiara na fundusz stypendialny dla biednej młodzieży, stworzony przez naszą zasłużoną Fundację WZRASTANIE. Niech powstają także inne, podobne dzieła wspomagające potrzebującego człowieka.

Arcybiskup Białostocki powiadomił mnie o klęsce suszy, która dotknęła rolników na tamtym terenie, gdzie przepadły zbiory siana. Zwrócił się do nas z prośbą o pomoc w postaci zbiórki suchej paszy dla zwierząt. Zachęcam więc do ofiarności! Mogących pomóc rolnikom Podlasia, proszę o kontakt z archidiecezjalnym duszpasterzem rolników lub kurią.

Rok Wielkiego Jubileuszu niech będzie czasem budowania zgody i porozumienia w rodzinach i sąsiedztwie, w samorządach, ugrupowaniach politycznych czy innych wspólnotach, gdzie żyją i pracują uczniowie Chrystusa. W jedności i zgodzie tkwi nadzieja na dobro trwałe i moralne odrodzenie Ojczyzny.

Poprzez modlitwę zachowajcie szczególną jedność z Ojcem Świętym w tych dniach lipcowej Jubileuszowej Pielgrzymki Narodowej do Rzymu. Przyjmijcie też moje z serca płynące błogosławieństwo.

Wasz Arcybiskup
X Józef Michalik

2017-06-16T22:31:09+00:00 18 czerwca 2000|List pasterski|