„Z Maryją ku pogłębionej wierze”

List pasterski Metropolity Przemyskiego na Adwent 2001 r. z dnia 25 listopada 2001 roku.

 

Drodzy Diecezjanie,

Adwent, który przeżywamy przygotowuje nas na spotkanie z przychodzącym na świat Zbawicielem. Prorok powie o Nim, że to Emanuel tzn. Bóg z nami. On chce być blisko nas, a przez szukanie i spotykanie Go, pogłębia się z Nim nasza znajomość. W Adwencie Maryja prowadzi nas do Jezusa w szczególny sposób i dlatego dzieci i starsi biorą udział w roratniej Mszy św., podczas której ozdobiona świeca symbolizuje Jej obecność przy Panu Jezusie.

Jest jeszcze jeden bardzo święty człowiek, który w Adwencie przygotowuje ludzi na spotkanie z Jezusem. Jego metoda przepowiadania jest bardzo dziwna. Żaden specjalista od wygrywania plebiscytów ani pozyskiwania wyborców by jej nie zalecił. Św. Jan Chrzciciel – bo o nim mowa – głosił takie oto słowa: nawróćcie się. Domagał się, aby ludzie zmienili życie i wydali godny owoc nawrócenia. Niekiedy posługiwał się bardzo dosadnymi słowami w upominaniu grzesznych słuchaczy, a mimo to cała okolica szła za nim. Jak wytłumaczyć tę popularność wymagającego mówcy? Święty Mateusz ewangelista mówi mimochodem, że Jan nosił pokutne odzienie i surowo pościł, jedząc tylko to, co znalazł w lesie. Wiarę swoją w Mesjasza potwierdzał wyrzeczeniem i przez pokutę, duchowo przygotowywał się na spotkanie z Jezusem. Ewangelia opisuje piękną scenę pokornego spotkania tych dwóch niezwykłych osób: Jezusa i Jana Chrzciciela.

Nie lekceważmy umartwienia, wyrzeczenia i postu w przygotowaniu do świąt. Duchowa ofiara i post w dzisiejszym konsumpcyjnym świecie ma ważny wpływ na kształcenie charakteru i wyprasza dodatkową Bożą pomoc w trudnych sprawach. Dlatego wszyscy chętnie podejmiemy ogłoszony przez Ojca Świętego na dzień 14 grudnia ścisły post, aby wyprosić pokój zagrożonemu nienawiścią i wojną światu oraz przebaczenie i miłość braterską.

W Adwencie rozpoczynamy też nowy rok liturgiczny i duszpasterski. Będziemy w dalszym ciągu realizować zadania, jakie Papież nam na ten rok wyznacza tzn. POZNAĆ JEZUSA lepiej i bliżej, dzięki lekturze Pisma św. w rodzinach, co wielokrotnie mieliśmy okazję już przypominać. Przez poznanie mądrości i dobroci Jezusa może i my staniemy się lepsi i odważniejsi w zachowaniu przykazań, zgodnie ze wskazaniem Pisma św., że: bojaźń Boża początkiem mądrości (por. Ps 111,10).

Poznawać Jezusa trzeba nieustannie, bo jest obecny w Eucharystii, w Ewangelii i tam gdzie dwóch albo trzech modli się w Jego imię. Jest On także obecny w ubogim, chorym, głodnym, uwięzionym. Pomagając tym ludziom i my poznajemy w nich Jezusa biednego, upokorzonego, oczekującego pomocy. On sam, przez łaskę uświęcającą, doprowadzi nas do zjednoczenia z Bogiem, które trwać będzie i po śmierci.

W poznawaniu Jezusa najskuteczniej pomóc nam może Kościół, który wskazuje na Maryję i Józefa w Betlejem oraz prowadzi na górę Kalwarię, gdzie także była Jego Matka. Jezus przekazał Ją apostołom i nam.

Drodzy Bracia i Siostry,

Pragnę podzielić się z Wami radosną wiadomością, że 24 sierpnia 2002 r. przybędzie do nas szczególny znak maryjnej obecności: kopia cudownego Obrazu Jasnogórskiego i odbędzie pielgrzymkę czyli peregrynację po wszystkich parafiach archidiecezji.

Jestem przekonany, że pobożność maryjna jest najłatwiejszą drogą do pogłębienia wiary i uruchomienia w sobie motywów do naśladowania ufności, poświęcenia, dobroci i miłości, którą Maryja okazywała Jezusowi i ludziom.

Do spotkania z przychodzącą przez Maryję łaską Pana trzeba się dobrze przygotować przez modlitwę i dary duchowe. W grudniu rozpocznie się trwająca 9 miesięcy nowenna przed rozpoczęciem peregrynacji. Temat do refleksji i modlitwy brzmi: Nie lękajcie się świętości. Odpowiedzialnymi za jego realizację będą wszyscy, zaś za oprawę liturgiczną szczególnie OAZA i Ruch Apostolstwa Młodzieży. Pamiętajmy, że każdy chrześcijanin wezwany jest do świętości, czyli życia w łasce uświęcającej i pełnienia woli Bożej w miejscu swego życia i posłannictwa.

W styczniu 2002 r. uwzględniamy Wdzięczność za dar macierzyństwa i ojcostwa – odpowiedzialni tu będą członkowie parafialnej Rady Duszpasterskiej, wśród których nie brak ojców i matek. Niech omadlają sprawy, które znają z własnego życia, naświetlając je tak, jak oceniają w sumieniu. Najlepszy dzień na tę modlitwę to 1 stycznia, ale zachęcam do niej przez cały miesiąc.

W lutym intencja modlitwy brzmi: Naszą troskę o wychowanie dzieci powierzamy Jezusowi i Maryi – odpowiedzialni za przewodniczenie modlitwom będą Służby Liturgiczne Ołtarza i Dzieło Pomocy Powołaniom.

W marcu wraz z Matką Bożą Bolesną chcemy pójść za Chrystusem dźwigającym krzyż. Modlitwę te niech przygotują członkowie parafialnych zespołów charytatywnych i szkolnych kół Caritas. Tematem będzie: Spotkanie z Matką na krzyżowej drodze Jezusa.

Nie będę ze względu na oszczędność czasu wyliczał tematów dalszych miesięcy, bo zostaną przesłane do księży proboszczów. Koniecznie jednak chcę powiedzieć o bardzo ważnym – wprost najważniejszym – elemencie naszego przygotowania duchowego. Bez czynów z wiary nie poznamy prawdziwego Jezusa, który jest nauczycielem i prawodawcą.

To On zostawił nam naukę piękną i wymagającą. Domagał się miłości Boga i każdego człowieka. Zbierajmy przeto na Peregrynację czyny miłości, ale nie mówmy o nich ludziom. Anonimowo zapisywać będziemy te dary duchowe na specjalnych kartkach i w dniu przybycia Matki Bożej złożymy je w darze naszej Pani Jasnogórskiej.

Tuż po pożegnaniu Obrazu Nawiedzenia rozpocznie się w każdej parafii „peregrynacja mniejsza” obrazu maryjnego po rodzinach i domach, poczynając od plebani. Chodzić tu będzie także o modlitwę rodzinną i dary duchowe, a nie ofiary pieniężne czy materialne.

Jak widzicie, przejdzie przez Archidiecezję wielka fala modlitwy, a ufam, że nikt się nie oprze dobrym oczom naszej Matki i oczyszczonym w spowiedzi sercem zaprosi Jezusa i Maryję pod swój dach. Całodobowa modlitwa będzie dłuższym trwaniem przed Bogiem i przygotowaniem na ostateczne z Nim kiedyś spotkanie. Dzień ten nadejdzie na pewno, warto się do niego powoli przygotowywać.

Chciałbym dodać, że widzę wielką siłę w odrodzonym przez modlitwę naszym narodzie. Ostatnio został poważnie osłabiony jego duch i twórczy zapał. Następne lata przyniosą nowe problemy: pogłębiający się kryzys i bezrobocie, liberalizm moralny, osłabienie więzi rodzinnych, kryzys rolnictwa i pęd bez należytego przygotowania do struktur międzynarodowych, tudzież inne wyzwania. Żadne z nich nie jest straszne, wszystkie są do rozwiązania jeśli naród będzie zjednoczony w wierze, przy Jezusie i Maryi we wspólnocie Kościoła.

Maryjo Królowo Polski, Maryjo Matko Jezusa i nasza, jestem przy Tobie, pamiętam, czekam i czuwam.

X Józef Michalik Arcybiskup Metropolita Przemyski

2017-06-17T11:06:05+00:00 25 listopada 2001|List pasterski|