„Z Maryją umiłować Chrystusa”

List pasterski Metropolity Przemyskiego z dnia 22 listopada 2002 roku.

 

Drodzy Bracia Kapłani, Drodzy Bracia i Siostry,

Rozpoczęliśmy święty czas Adwentu, który przygotowuje nas bezpośrednio do radosnych obchodów narodzin Pana, ale też daje okazję do refleksji nad naszą pielgrzymką wiary do ostatecznego spotkania z Bogiem na końcu czasów. Jan Chrzciciel wzywa do …prostowania ścieżek i przygotowania drogi dla Pana (por. Mk 1,2). Na drodze tej wędrówki towarzyszy nam Najświętsza Maryja Panna, która idzie na czele ludu Bożego w pielgrzymce wiary.
Maryjny program umiłowania Chrystusa

W Archidiecezji, od 24 sierpnia br. przeżywamy peregrynację Obrazu Nawiedzenia. Stwarza to okazję do realizowania przyjętego przez nas programu pogłębiania wiary z Maryją. To Ona pozwala nam lepiej poznawać Jezusa przez słuchanie i zachowywanie Jego Słowa, jak również uczy Go kochać. Tegorocznym Adwentem rozpoczęliśmy więc wypełnianie kolejnego zadania – mamy umiłować Chrystusa. Szczegółowe etapy działania nakreślił nam Ojciec Święty w liście apostolskim Na początek nowego tysiąclecia (Novo millennio ineunte), a także podczas pielgrzymki do Ojczyzny w sierpniu br. oraz w październikowym liście „O różańcu NMP” (Rosarium Virginis Mariae). Papież zachęca nas słowami samego Pana Jezusa, które skierował niegdyś do Apostoła Piotra – Wypłyń na głębię! A głębia, to świętość. Sięgaj po świętość, poleca Zbawiciel. Skutecznych sposobów jest kilka: umiłować modlitwę, korzystać ze źródeł Bożego miłosierdzia w Sakramencie pojednania oraz wchodzić w tajemnice wiary w świętej liturgii.

Ojciec Święty napisał we wspomnianym liście, że: Jak najwięcej uwagi należy poświęcić liturgii, bo ona «jest szczytem, do którego zmierza działalność Kościoła, i jednocześnie jest źródłem, z którego wypływa cała jego moc». W XX stuleciu, a zwłaszcza w okresie posoborowym wspólnota chrześcijańska nauczyła się znacznie dojrzalej sprawować sakramenty, a zwłaszcza Eucharystię. Należy dalej iść w tym kierunku, przywiązując szczególne znaczenie do Eucharystii niedzielnej i do samej niedzieli, przeżywanej jako specjalny dzień wiary, dzień zmartwychwstałego Pana i daru Ducha Świętego (NMI 35).

Natomiast podczas tegorocznej pielgrzymki zachęcał: …zdajemy sobie sprawę, że Chrystusowe wezwanie do miłości wzajemnej na wzór Jego miłości, wyznacza nam wszystkim tę samą miarę. Doznajemy niejako przynaglenia, abyśmy korzystając z daru miłosiernej miłości Boga, sami z dnia na dzień oddawali życie, czyniąc miłosierdzie wobec braci. Uświadamiamy sobie, że Bóg, okazując nam miłosierdzie, oczekuje, że będziemy świadkami miłosierdzia w dzisiejszym świecie (18 sierpnia 2002). Już dziś, za chwilę będzie okazja pomodlić się i wesprzeć ofiarą braci w wierze na Wschodzie. Okazji do cierpliwości, przebaczenia i życzliwości nie zabraknie nigdy.
Podejmowanie zadań duszpasterskich

1. W świetle ojcowskiej zachęty Papieża, stawiamy sobie pytanie:

Co mamy zrobić, aby jak najlepiej wypełnić zadanie pogłębienia wiary i osobistego uświęcenia? Odpowiedź nasuwa się sama: powinniśmy naśladować Matkę Pana oraz świętych Kościoła w posłuszeństwie woli Bożej.

Maryja, która poprzez Obraz Jasnogórski przychodzi ze Swoim Synem, aby dokonać niezwykłej pielgrzymki przez naszą Archidiecezję, pomoże nam pogłębiać wiarę i nauczy kochać Jezusa.

Błogosławiony Józef Sebastian Pelczar, biskup przemyski, którego – jak mamy nadzieję – Ojciec Święty pozwoli niebawem czcić w całym Kościele przez jego kanonizację, swoim przykładem uczył umiłowania Eucharystii i szerzył cześć Najświętszego Serca Jezusowego.

Z kolei, błogosławiony ks. Jan Balicki, dał nam przykład głębokiej pokory, cierpliwości w konfesjonale i dziecięcej ufności wobec Boga.

Wzorce świętego życia wskazywali nam nasi rodzice i nauczyciele. Wytrwała praca nad sobą, połączona z codzienną medytacją, adoracja Najświętszego Sakramentu, pogłębianie więzi z Bogiem przez czytanie Pisma świętego – to sposób na uświęcanie także i współczesnego człowieka. Święci uczą nas także wrażliwości na różnorakie ludzkie nędze.

2. Wielką nadzieją na pogłębianie wiary i naszej świętości, jest utrwalanie owoców Nawiedzenia Matki Bożej, poprzez podejmowanie Darów Duchowych w tzw. Małej Peregrynacji – czyli podczas odwiedzin naszych rodzin przez Obraz Częstochowski. Spotkanie całej rodziny przy Obrazie będzie nie tylko okazją do wspólnej modlitwy, ale także do przemyślenia swojej postawy religijnej oraz problemów, z którymi boryka się na co dzień rodzina i każdy człowiek. Pomocą w modlitwie dla każdej rodziny jest przygotowany modlitewnik, a pamiątką – okolicznościowy obrazek Matki Bożej, ze specjalnym błogosławieństwem Ojca Świętego.

3. Rok Różańca świętego (od października 2002 do października 2003) oraz nowe Tajemnice Światła ogłoszone przez Ojca Świętego, mogą stać się okazją wspaniałego ożywienia modlitwy dla całego Kościoła. Tajemnice: Chrzest Pana Jezusa w Jordanie; Objawienie bóstwa Chrystusa na weselu w Kanie; Głoszenie Królestwa Bożego i wezwanie do nawrócenia; Przemienienie na Górze Tabor; oraz Ustanowienie Eucharystii podczas Ostatniej Wieczerzy – będą odtąd uzupełnieniem różańcowej kontemplacji dziejów zbawienia. W dobie technizacji, zagonienia, pewnej pogardy dla modlitwy różańcowej – Papież zwrócił uwagę na wielką wartość tej modlitwy. Ukazał przede wszystkim, że różaniec jest kontemplacją tajemnicy zbawienia dokonanego przez Jezusa Chrystusa. Ten bardzo bogaty w treść dokument Stolicy Apostolskiej niech się stanie w bieżącym roku duszpasterskim przedmiotem lektury i rozważania dla Akcji Katolickiej, KSM-u, parafialnych grup apostolskich, rad duszpasterskich, a zwłaszcza dla członków Róż Żywego Różańca – które powinny zostać powiększone do liczby 20 osób, przez zaproszenie do swego grona kolejnych czcicieli Matki Najświętszej. Tematyka różańcowa winna też znaleźć swoje miejsce w katechezie szkolnej, sakramentalnej i katechezie dorosłych.
Liturgia jako źródło życia i uświęcenia człowieka

Tegoroczny program duszpasterski przypomina na nowo ważną prawdę, że Chrystus nas kocha i zasługuje na miłość. Dokonać się to może dzięki Liturgii, która jest celebracją Tajemnicy Chrystusa – jak uczy Katechizm: Kościół głosi i celebruje misterium Chrystusa w swojej liturgii, aby wierni przeżywali je i świadczyli o nim w świecie (KKK 1068).

Umiłowanie Chrystusa niech się wyrazi w pięknych celebracjach liturgicznych, w należytym przygotowaniu ich sprawowania, w pobożnym uczestniczeniu w nich, godnym ich celebrowaniu w posłuszeństwie przepisom Kościoła oraz w zaangażowaniu naszej osobistej pobożności.

Niech to będzie także widoczne w trosce kapłanów i wiernych o    świątynię – miejsce sprawowania świętych obrzędów, o jej piękno i czystość, a także o szacunek dla naczyń liturgicznych.

Przed nami nowy rok pracy formacyjnej. Otwiera się szansa na kolejny wysiłek, by uczynić zdecydowany krok ku pogłębieniu naszej wiary.

Niech Adwent i Boże Narodzenie staną się szczególnym czasem uświęcenia naszej diecezjalnej wspólnoty. Życzę Wam tego i błogosławię

X Józef Michalik ARCYBISKUP METROPOLITA PRZEMYSKI

2017-06-18T19:19:03+00:00 22 listopada 2002|List pasterski|